มาทันเวลาพอดี
บ้านเรือนไทยผู้คนแขกผู้ใหญ่มากันเต็มบ้านมีวงมโหรีเล่นคลอเสียงเพลงเบาๆบ่งบอกว่าบ้านหลังนี้มีงานรื่นเริง
“คุณหนูฉัตรฟ้าๆมาแล้วคุณหนูมาตั้งแต่ตอนตอนไหนจ๊ะคุณหนูๆ”แพงดีใจที่ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นฉัตรฟ้านอนอยู่บนที่นอนทั้งที่ก่อนหน้านี้ฉัตรฟ้าหายตัวไปทุกคนต่างตามหากันให้วุ่นวาย
“อวัศยาตื่นลืมตาขึ้นมาด้วยอาการมึนงง”
“คุณหนูตื่นก็ดีแล้วค่ะเรื่องที่คุณหนูหายไปเมื่อคืนค่อยมาให้แพงฟังใหม่นะคะแต่ตอนนี้รีบไปแต่งตัวก่อนจ่ะเดี๋ยวไม่ทันพิธี”แพงพูดพร้อมกับลากอวัศยาไปแต่งตัวด้วยความเข้าใจผิดว่าอวัศยาคือฉัตรฟ้านั่นเอง
“คุณหนูฉัตรฟ้าๆมาแล้วคุณหนูมาตั้งแต่ตอนตอนไหนจ๊ะคุณหนูๆ”แพงดีใจที่ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นฉัตรฟ้านอนอยู่บนที่นอนทั้งที่ก่อนหน้านี้ฉัตรฟ้าหายตัวไปทุกคนต่างตามหากันให้วุ่นวาย
“อวัศยาตื่นลืมตาขึ้นมาด้วยอาการมึนงง”
“คุณหนูตื่นก็ดีแล้วค่ะเรื่องที่คุณหนูหายไปเมื่อคืนค่อยมาให้แพงฟังใหม่นะคะแต่ตอนนี้รีบไปแต่งตัวก่อนจ่ะเดี๋ยวไม่ทันพิธี”แพงพูดพร้อมกับลากอวัศยาไปแต่งตัวด้วยความเข้าใจผิดว่าอวัศยาคือฉัตรฟ้านั่นเอง
“เอิ่ม อ่า
นี่มันอะไรกันคะ”อวัศยากำลังจะถามแพงด้วยความงงงวยและแปลกใจในสภาพที่เธอกำลังอยู่เป็นบ้านเรือนไม้ทรงไทยที่เธอฝันเห็นบ่อยๆเธอก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าเธออาจจะมาโผล่ในอดีตเหมือนกับเหม
“แล้วพี่เหมล่ะจ๊ะพี่เหมเป็นอะไรหรือเปล่า” อวัศยาถามแพงด้วยความสงสัยและเป็นห่วงเหม
“คุณเหมกลับไปแต่งตัวแล้วจ่ะนี่ถ้าคุณคุณท่านทั้งสองรู้ว่าคุณหนูกับคุณเหมหายไปด้วยกันทั้งคืนแบบนี้ละก็เป็นเรื่องใหญ่แน่ๆจ่ะ”
“ฉันกับพี่เหมเนี่ยนะหายไปด้วยกันหายไปแค่คืนเดียวหรอ”อวัศยาถามแพงด้วยความสงสัยแต่ก็พอรู้เรื่องจากเหมมาแล้วบ้างเธอเลยตามน้ำไปก่อน
“ก็ใช่น่ะสิจ๊ะแพงก็เป็นห่วงคุณหนู คุณหนูมณฑากลับมาก็ไม่พูดอะไรมีท่าทีแปลกๆแพงก็เลยมารอคุณหนูที่ห้องแต่ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตอนไหนตื่นมาอีกทีก็เจอคุณหนูนอนอยู่บนเตียงแล้ว”
“อ้อหรอ”ฉัตรฟ้าพูดพร้อมกับท่าทีคิด
“ทำไหรอจ๊ะ”
“เปล่าจ่ะ”อวัศยาตอบด้วยท่าทีฉุกคิด
“แล้วพี่เหมล่ะจ๊ะพี่เหมเป็นอะไรหรือเปล่า” อวัศยาถามแพงด้วยความสงสัยและเป็นห่วงเหม
“คุณเหมกลับไปแต่งตัวแล้วจ่ะนี่ถ้าคุณคุณท่านทั้งสองรู้ว่าคุณหนูกับคุณเหมหายไปด้วยกันทั้งคืนแบบนี้ละก็เป็นเรื่องใหญ่แน่ๆจ่ะ”
“ฉันกับพี่เหมเนี่ยนะหายไปด้วยกันหายไปแค่คืนเดียวหรอ”อวัศยาถามแพงด้วยความสงสัยแต่ก็พอรู้เรื่องจากเหมมาแล้วบ้างเธอเลยตามน้ำไปก่อน
“ก็ใช่น่ะสิจ๊ะแพงก็เป็นห่วงคุณหนู คุณหนูมณฑากลับมาก็ไม่พูดอะไรมีท่าทีแปลกๆแพงก็เลยมารอคุณหนูที่ห้องแต่ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตอนไหนตื่นมาอีกทีก็เจอคุณหนูนอนอยู่บนเตียงแล้ว”
“อ้อหรอ”ฉัตรฟ้าพูดพร้อมกับท่าทีคิด
“ทำไหรอจ๊ะ”
“เปล่าจ่ะ”อวัศยาตอบด้วยท่าทีฉุกคิด
“เสร็จแล้วคุณหนูของแพงงามที่ที่สุดเลยจ่ะถ้าคุณเหมเห็นต้องมองตาไม่กระพริบแน่ๆเลย”
“ไม่หรอกแพงก็พูดเกินไป”
บนเรือนกำลังเป็นพิธีแต่งงานระหว่างฉัตรฟ้าและเหมทั้งสองต่างมีญาติพี่น้องมาอวยพรและร่วมแสดงความยินดีอย่างมีความสุขโดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าผู้หญิงที่กำลังเข้าพิธีแต่งงานอยู่นั้นไม่ฉัตรฟ้าแต่คืออวัศยามีแต่เหมและอวัศยาสองคนเท่านั้นที่รู้กัน
พิธีแต่งงานสำเร็จไปได้ด้วยดีโดยเหคอยช่วยอวัศยาในทุกๆด้านเพราะถึงแม้อวัศยาจะทำทุกคนได้จากความฝันแต่ในความเป็นจริงแล้วอวัศยาก็ยังมีความกังวลอยู่
ในขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุขมีใครคนหนึ่งกำลังนั่งร้องให้ด้วยความเป็นทุกข์ด้วยความอิจฉาริษยาภายในจิตใจของเธอตอนนี้ต้องการเอาชนะปล่อยให้กิเลศมันครอบงำจิตใจอยู่ตอนนี้
รอวันที่จะเอาคืน
ทอง วิชุดา

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น